COLORLESS LANDSCAPE 
B i t t e r & S w e e t+ อัพฉลองปิดเทอม!!! + สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังแบบสุดหูรูด!! + KHR Fanfiction Pair xs +
posted on 09 Sep 2008 19:45 by calmseason in Animeโอ๊ส! สะวีดัดยามค่ำ หลังจากที่หายหน้าหายตาไปเป็นเวลาอันนานแสนนาน
ในที่สุด ก็ได้มาอัพแล้ว เย้ สอบ-เสร็จ-แย้ววววววว เยสสสสสสส กลับบ้านมารีบอัพเลย
รู้สึกว่าคราวนี้ "เวิร์บ ทู เดา" จะใช้ได้ผลเป็นอย่างดีเลยละคะ ฮะๆๆ
เอาละ ตามที่สัญญาไว้เมื่อ นานนนน..น....นานจนลืมไปแล้วก็เป็นได้ ฮะๆ
ก็ฟิคที่บอกว่าจะลงกับวันเกิดโกคุ...(ผ่านมาตั้งเดือนแล้วเนี่ยนะ- -)
งั้นก็ ขอแปะฟิคก่อนเลยละกันนะคะ ว่าแล้วก็ อ่านโลดดดดดดด
. .. ... ............. ... .. .
Pair : xs - Xanxus x Sqaulo
รั่วสุดฤทธิ์ พิชิตมายา(หรือบาทา?)
warning - โปรดใช้วิจารณยานณ์(เขียนถูกมั้ยเนี้ยะ- -)ในการอ่าน
มีคำไม่สุภาพอยู่เล็กน้อย และเนื้อหาที่อาจทำให้ท่านหลุดโลกได้
ปุจฉา!? เหตุใดกันหนา ทำไมวันนี้ เวลาที่ฉันเข้าไปอยู่ใกล้สควอโล่สุดที่รัก เธอถึงได้ผลักไสไล่ส่งฉันตลอด
ตั้งแต่เช้าแล้ว พอตื่นมา ปกติ จะจุ๊บๆอรุณสวัสดิ์ แต่วันนี้ กลับโดนถีบตกเตียงไปเฉย- -
ตุบ!
“เฮ้ย นี่แกถีบฉันทำไมว่ะ”
“อยากถีบ แกมีปัญหารึไง เดี๋ยวปั๊ดเซ็นใบหย่าซะเลยนิ”ฉันก็เลยไม่กล้าว่าอะไร(กลัวเมียอ่ะว่างั้น- -)
พอตอนอาบน้ำ ปกติจะให้สระผมให้ แต่วันนี้ กลับกลายเป็น สควอโล่สระผมให้ฉัน จะว่าดีมันก็ดีอยู่หรอก แต่ตอนหลังนี่สิ...
“เบาๆหน่อยสิว่ะแก เจ็บนะเฟ้ย”
“เจ็บสิดี จะได้ไปสู้กับไอเจ้าพวกบ้าวองโกเล่นั่นไง”- -แต่ฉันจำได้ว่า ศึกชิงแหวนมันจบไปตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วนะ...
พอเวลากินข้าว ปกติแล้ว สควอโล่จะทำอะไรให้ฉันเสมอ ซึ่งมันเป็นแต่ของที่ฉันชอบทั้งนั้น หรือไม่บางที เขาก็ให้ผมไปกิน
บนเตียง แต่วันนี้...
“เอ้า ข้าวคลุกปลาร้า แดกเข้าไปซะ ไม่งั้นหย่า อุตส่าห์สั่งของแท้มาจากไทย ที่อีสานเชียวนะมึง”
“เฮ้ย สควอลโล่ เนี่ยน่ะเหรอปลาร้า ของจริงเหรอว่ะ ฟึดๆ...เหม็นจะตายห่า แกเอามาได้ไงวะเนี่ย เฮ้ย บอส วันนี้กินให้หมดนะ ระวังสควอโล่เค้ามีหย่านะ ฮะๆ”เรวี่ที่นั่งดูอยู่ เลยพูดออกมาบ้าง ทำเอาแซนซัสโมโหหัวแทบหลุด
เช้าวันนั้น ฉันเลยต้องคลุ่กอยู่ในห้องน้ำเป็นเวลากว่าสามชั่วโมง ด้วยฤทธิ์ของปลาร้าของสควอโล่สุดที่รัก(คราวหลังไม่ต้องเอามาก็ได้นะ)
พอถึงเวลาเริ่มทำงาน เวลาที่สควอโล่จะออกไปปฏิบัติภารกิจ ปกติแล้ว ฉันจะต้องสั่งเสียงอะไรมันก่อนไปกับเขาก่อน แต่วันนี้...
“ถ้าวันนี้กลับมาแล้วไม่เห็นหน้าแกเป็นคนแรก อย่าหวังจะได้เห็นแม้แต่พระบาทกูเลย”กลับกลายเป็นคราวนี้ ฉันโดนสั่ง...
พอถึงเวลาว่างของพวกเรา วอริเออร์ ทุกคนก็มารวมตัวกันอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ ต่างคนก็ทำกันคนละกิจกรรม...
“นี่เจ๊ วันนี้สควอโล่เค้าเป็นไรไปอ่ะ หน้าบูดทั้งวันเลย บอสไปทำอะไรขัดหูขัดตาเค้าอะเปล่า เจ้าชายชักไม่ปลื้ม”
“นั้นสินะ...สงสัยบอสไปเสียท่าให้ใครเข้า แล้วสควอโล่จังดันไปเห็นเข้าละมั่ง”
“เมื่อกี๊เจ๊ว่าไงนะ”และแล้ว สควอโล่ที่รักก็ดันได้ยิน แต่ฉันเปล่าเสียท่าให้ใครเลยนะ...
“เปล่าจ้ะเปล่า ไม่มีอะไร สควอโล่จัง...ไปปรนนิบัติบอสนู่นไป๊ เดี๋ยวบอสเค้าจะเฉาตายซะก่อนนะ”
“ก็ดี ให้มันเฉาตายไปเลย ไม่ต้องมาเกิดใหม่ด้วย บัฟฟาโล่อย่างนั้น ไปตายได้ซะก็ดี”สควอโล่พูดอย่างหงุดหงิดพลางฉายแววตาพิฆาตไปที่บอสตัวดีที่มีความผิดอยู่อย่างไม่รู้ตัว
“ง...งั้นเหรอจ้ะ เอ๋...แล้ว...บัฟฟาโล่มันคืออะไรหว่า...”
“เฮ้ย ไอ้บอสบัฟฟาโล่”
“อะไรของแกวะ อยู่ดีๆมาเรียกแปลกๆ บัฟฟาโล่ห่าอะไรของแกว่ะ”
“ไม่รู้จักใช่มั้ย งั้นเดี๋ยวฉันจะสรุปให้ง่ายๆ ควายน่ะควาย แกรู้จักมั้ย ควายยยยย มีเขาสองเขา มีสี่ขา สองตา หนึ่งจมูก อ้อ หนึ่งปากด้วย ตัวดำๆ ในไทยเขาบอกว่า ควาย มันโง่ แม่งโคตรโง่เลยว่ะ ทีนี้ มึงเข้าใจรึยังฮะ ไอ้บอสควาย”
“นี้แก ด่าฉันโง่เหรอว่ะ ไอสวะ”ท่าทางวันนี้จะไม่จบง่ายๆ...
“เอ้า แล้วแกนึกว่าฉันด่าใครละวะ ก็เห็นอยู่คนเดียว สาด...”ไม่จบ มันไม่จบ เดี๋ยวปั๊ด ตบจูบให้หายแค้นกลางห้องซะเลยนิ- -(แซนซัส อีบ้า อีหื่น)
“ไอ้ๆๆ ฮึ่ย”ฉันยังไม่ทันได้ด่า สควอโล่ก็เดินเชิดไปซะแล้ว ตกลง ฉันไปทำอาร๊ายยยยยยยยยย
และเมื่อถึงเวลาที่ฉันจะต้องออกไปข้างนอก ฉันก็ไม่ได้ไปลาสควอโล่สุดที่รัก เพราะเกรงว่า หากบอกไปแล้ว คงจะได้เกิดใหม่แน่งานนี้...
ณ บ้าน ซาวาดะ สึนะโยชิ
“เฮ้ย มาต้อนรับช้าจริงนะไอ้สวะวองโกเล่”
“อะ..เอ่อ...ข..ขอโทษด้วยครับคุณแซนซัส แล้วนี่...คนอื่นไม่ได้มาด้วยเหรอครับ”
“ไอนี่นิ ถามแปลก ถ้าบอกคนอื่น ปานนี้ฉันก็ยังไม่ได้มาสถิตอยู่ตรงนี้หรอกนะ”
“ง..งั้นเหรอครับ”สึนะตอบอย่าง งงๆและหวาดๆแซนซัสที่รอบตัวมีแต่ออร่าแห่งความน่าสะพรึง
แต่มันก็คงไม่ได้เป็นสิ่งที่ทำให้สึนะสะพรึงอยู่แค่คนเดียว เพราะเมื่อมองไปรอบๆอีกที ก็พบสควอโล่ที่ยืนอยู่แล้วส่งสัญญาณมาให้ประมาณว่า “เงียบๆไว้ อย่าให้ไอเจ้าบอส...นั่นรู้”
พอแซนซัสเข้าไปถึงในบ้านปุ๊บ สควอโล่ก็ก้าวออกมาจากที่กำบัง พร้อมกับแผ่ออร่าพิฆาตไปทั่วบริเวณ หรือบอกเป็นนัยๆได้ว่า...ไอ้แซนซัส...ถ้าวันนี้แกยังครบสามสิบสอง อย่าหวังจะได้มองหน้ากูเลย...(ท่าทางจะวีนไม่เบา)
“เอ่อ...วันนี้จะให้ทำอะไรละครับ...”สึนะนั่งคุกเข่าอยู่ต่อหน้าแซนซัสที่นั่งเด่นเป็นสง่าอยู่บนเก้าอี้(ใหญ่นักนะเมิง- -)
“ก็เหมือนเดิมน่ะแหละ ทำให้ดีด้วยละ ถ้าไม่ดี แกตาย...”พูดจบ สึนะก็ถึงกับสะดุ้งโหยงขึ้นมาในทันที ทำให้เขาจึงรีบทำที่แซนซัสบอกในทันที
ตึก...ตึก...
“อ...เอ่อ...คุณแซนซัสอยู่นิ่งๆหน่อยสิครับ ผมทำไม่ค่อยถนัดเลยนะ”
“ก็มันเจ็บนี่หว่า ไม่งั้นลองมาอยู่ข้างล่างเองบ้างมั้ยละ”
“ฮึ่ม...ไอ้-แซน-ซัส...แก........”สควอโล่ที่เดินเข้ามาภายในบ้านของสึนะแล้ว พอได้ยินทั้งคู่พูดขึ้นมาแบบนั้น ก็เริ่มสติแตกขึ้นมาในทันที ตอนนี้ วอริเออร์ที่มาด้วยบ้างคนถึงกับต้องออกมาห่างจากรัศมีหนึ่งเมตรของสควอโล่
“นี่เจ๊ บอสเขามาทำอะไรในเนี่ย ดูดิ สควอโล่วีนแตกใหญ่แล้ว”เบลถามลุซซูเรียที่ออกห่างสควอโล่มา แต่ท่าทาง เจ๊ก็คงจะตอบไม่ได้ รอให้เห็นเดี๋ยวก็รู้
“ฮ..เฮ้ย...นี่แก อย่าจับตรงนั้นสิฟะ”
“ขอโทษนะครับ แต่ว่า ถ้าไม่จับ มันก็จะยังเจ็บนะครับ อยู่นิ่งเถอะครับ”
“ไอ้.......ไอ้.........................”
แกร๊ก...
“อ่ะ...”
“เฮ้ย!?”
“ไอ้แซนซัส แก อย่าหวังจะรอดเลยวันนี้นะแก หายไปซะเถอะ ย้ากกกกกกกกกกกกกกก”และแล้ว เมื่อเข้ามาถึงในห้องของสึนะ สควอโล่ก็ไม่รอดูอะไรต่อ เข้าตวัดดาบใส่แซนซัสในทันที
“เฮ้ย เดี๋ยวก่อนสิว่ะ นี่ ฟังก่อนได้มั้ยฮะไอฉลามสวะ”
“ไม่ฟังเว้ย วันนี้ถ้าแกไม่ตาย ฉันก็ไม่หยุด ตายซะ!!!”แล้วแซนซัสก็เลยต้องวิ่งมาราธอนหนีดาบของสควอโล่ที่ยังไล่ตามมาอยู่
ติดๆ...ใจคอจะฆ่ากันจริงๆเลยเรอะ...
“นี่ๆ วองโกเล่รุ่นที่สิบ ขอถามอะไรหน่อย บอสมาทำอะไรที่บ้านเธอน่ะ”เมื่อทั้งสองคนออกไปวิ่งไล่ฟังแทงกันข้างนอก ลุซซูเรียจึงได้โอกาศถามสึนะ
“อ้อ ก็...เห็นคุณแซนซัสบอกว่า ตอนที่สู้กันในศึกชิงแหวน ตอนนั้น ผมเผลอทุ่มเขาลงพื้น เขาก็เลยบอกว่าเจ็บหลัง เลยให้ผมรับผิดชอบน่ะครับ ไม่ได้มีอะไรอย่างที่คิดกันนะครับ”
“งั้นเหรอ...แหมๆ บอสก็ไม่ได้บอกกล่าวอะไรเลย สควอโล่จังเลยโมโหใหญ่ ขอบใจนะวองโกเล่นรุ่นที่สิบ”พูดจบ วอริเออร์จึงเดินออกมาจากบ้านของสึนะ แล้วออกตามหาบอสกับสควอโลที่ยังวิ่งไล่กันอยู่ ปล่อยให้สึนะยังนั่งหน้าเอ๋ออยู่
มาดูกันต่อ แซนซัสที่ถูกสควอโล่วิ่งไล่ตามฆ่ามา ตั้งแต่หัวซอยยันท้ายซอย จนออกไปถึงเมื่องใหญ่ แล้ววกกลับมาที่บ่อน้ำ สุดท้าย ก็กลับไปที่บ้านสึนะ...(จะกลับไปเพื่อ...)
“แฮ่กๆ...นี่ ฟังเหตุผลกันก่อนได้มั้ยว่ะฮะไอสวะนี่”ท่าทาง แซนซัสจะหมดแรงเยอร์แล้ว แต่สควอโล่กลับเดือดมากขึ้นกว่าเดิม
“ไม่ฟังเว้ย รึว่าแกจะมีอะไรแก้ตัวตัว ทั้งๆที่หลักฐานมันก็เห็นกันอยู่คาตา ว่าแกมีอะไรกับไอสวะวองโกเล่นั่นน่ะ”ไปกันใหญ่แล้ว นี่พี่แกคิดเลยเทิดไปไกลแล้ว...
“นี่แกจะบ้ารึไง อย่างฉันเนี่ยนะจะไปทำอะไรกับไอสวะนั้น”
“ก็แล้วมันไม่ใช่รึไง ฮะ แกเคยพูดอะไรไว้กับฉัน แกลืมไปแล้วรึไงฮะ อุ๊บ...”ยังไม่ทันที่สควอโล่จะด่าจบ ก็โดนพี่แสนของเรา
อุดปากไปซะก่อน-/////-
“ท...ทำบ้าอะไรของแกว่ะไอ้แซนซัส ฮึ่ย...”สควอโล่รีบผลักแซนซัสออก ตอนนี้เขาทั้งโกรธทั้งเขิน จนเหมือนรู้สึกเหมือนน้ำตามันจะไหลออกมาให้ได้
“เอ้า ดูนี่ซะ แกจะได้เข้าใจซะที ว่าฉันไม่ได้มีอะไรกับไอเจ้าวองโกเล่นี่”แซนซัสจึงเดินเข้าไปหาสควอโล่แล้วหันหลังให้ดูรอยช้ำที่เป็นแนวยาว ทำให้สควอโล่ถึงกับเงียบ
“ล...แล้วทำไมแกถึงไม่ยอมบอกฉัน...”
“ฉันก็แค่...เฮ้ย เดี๋ยวสิวะ”ยังไม่ทันที่แซนซัสจะพูดจบ ก็โดนสควอโล่กระชากคอเสื้อขึ้นมาซะก่อน ดวงตาที่แสนเกรี้ยวกราดของสควอโล่ แต่ตอนนี้ กลับมีหยดน้ำใสเอ่อล้นออกมา...
“ทำไมถึงไม่ยอมบอกฉัน!!! แกเห็นฉันเป็นอะไรกันฮะ ทำไมเรื่องแค่นี้ถึงต้องออกมาหาเจ้าวองโกเล่นั่นด้วย แกเห็นฉันเป็นแค่ขี้ข้าแล้วรึไงกัน ฮะ ตอบมาสิเว้ย...ตอบฉันมาสิ.......”ร่างของสควอโล่ทรุดลงกับพื้น พร้อมกับหยดน้ำใสที่หยดลงสู่ผืนดิน ตอนนี้ ในใจเขาได้แต่คิดว่า...ตอนนี้เขามันก็เป็นแค่สิ่งที่ไมท่ได้อยู่ในสายตาของไอบอสบ้านั่นอีกแล้ว...
“ช่วยฟังก่อนได้มั้ย ไอฉลามบ้า ก็ฉัน...แค่ไม่อยากให้แกเป็นห่วง เห็นคราวที่แล้วที่ฉันเป็นไข้ แกก็แทบจะบ้าตาย ฉันก็เลยไม่อยากให้แกกังวล ก็แค่นั้น...”สิ้นเสียง สควอโล่ถึงกับเงยหน้าขึ้นมามองแซนซัสด้วยสายตาที่ว่า ไม่เคยคิดมาก่อน ว่าไอบอสบ้าพลังแบบนี้มันจะพูดอะไรแบบนี้เป็นด้วย
“ก...ก็ตอนนั้นฉันคิดมากไปหน่อย แต่...แกก็น่าจะบอกให้ฉันรู้ซักนิดสิวะ ไม่เห็นจะต้องปิดกันขนาดนี้เลยนิ...”
“ก็ไม่รู้นี่หว่า ว่าแกจะสติแตกถึงขั้นนี้ แล้วก็นะ ไอที่ทำมาตั้งแต่เมื่อเช้าน่ะ ก็เพราะเรื่องนี้ด้วยใช่มั้ย...”คราวนี้ แซนซัสถลึงตาใส่สควอโล่บ้าง เพราะเขาโดนยำซะอ่วมไปเลย
“ก็...ใช่...แต่มันก็เป็นความผิดของแกอยู่ดีน่ะแหละ ที่ไม่ยอมบอกฉันก่อน ไม่งั้น ฉันก็คงไม่แกล้งแกแบบนั้นหรอก...แต่ว่า...มันก็สนุกสะใจดีเหมือนกันว่ะ ฮ่าๆๆๆ”
“สนุกนักเหรอ...หึ...อย่างนี้อยากให้ลงโทษนักใช่มั้ย หืม?”
“เฮ้ย จะ..จะทำอะไรของแกวะ เฮ้ย ถอยไปนะเว้ย น...นี่ฉันเองก็ยังเจ็บแผลอยู่เหมือนนะเฟ้ย เฮ้ยๆๆ....อุ๊บ! อืม...ไอบ้าแซนซัส!!!!!”
~ +FIN+ ~
. .. ... ............ ... .. .
จบแล้ว...เป็นยังไงบ้างก็ช่วยบอกกันหน่อยนะคะ พอดี ไม่ค่อยจะกล้าแต่งแบบ...
แบบ...ประมาณว่า กดไม่ยั้งนะคะ ยังไม่ค่อยจะกล้า(ถึงจะเคยคิดก็เถอะ- -)
ก็ ถ้ามีคู่ไหนอยากให้ลองจำจี้แต่งดูละก็ รีเควซกันมาได้นะคะ
. .. ... ............ ... .. .
ต่อไปๆ วันเกิดโกเคะของเราๆเหล่าแม่ยก59ค่า!!!
Buon Compleanno! Gokudera Hayato!
ขอให้โกคุของพวกเราเป็นเคะที่หล่อ เท่ห์ น่ารัก ดีที่สุด(?) และ
เป็นหนุ่มน้อยน่ารักของพวกเราแม่ยก59 และ 8059ตลอดไปจ้า
. .. ... ............ ... .. .
ในที่สุด ก็ได้มาอัพตามที่สัญญาไว้ทั้งหมดแล้ว
แต่ว่า...ยังไม่ได้ลงรูปวาดโกคุเลยอะ ฮือ....แต่ไม่เป็นไร
ปิดเทอม3อาทิตย์นี้ คิดว่า น่าจะทำอะไรได้เยอะ แล้วก็ จะมาอัพบล็อกบ่อยๆด้วย
ตอนต่อไป!!!
โปรดติดตามวันพรุ่งนี้ ซีซั่นจะมาสครีม Code Geass R2
"ลูลูช...นายจากพวกเราไปแล้วจริงๆหรือ" พอนึกกันออกมั้ยเอ๋ย...
สครีมมาตั้งแต่ยังสอบไม่เสร็จ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาปลดปล่อย เต็มที่
แล้วก็ยังมี เลขทะเบียนรถ คู่ที่ท่านคาดไม่ถึงกำลังเกิดขึ้นแล้ว...คุฟุฟุ...(มาจากไหนฟะ)
. .. ... ........... ... .. .
สุดท้ายแล้วสำหรับเอ็นทรี่นี้ สอบเสร็จแล้ว
ก็ขอให้ทุกคนได้คะแนนตามที่คาดหวัง อ่านหนังสือเยอะก็คะแนนดี
แต่ถ้าเดา...ก็ขอให้ถูกกันถ้วนหน้านะคะ แล้วเจอกันใหม่พรุ่งนี้จ้า
- - -ซาโยนาระ- - -
ตลกดีนะ ว่าเเต่ปลาร้ามันเป็นยังไง...
โอ้... ใช้ เวิร์บ ทู เดา เหมือนกันเลย
#1 By Pear ♪ on 2008-10-02 21:37