Fanfiction KHR 8059 Part 5 + สนทนาภาษาAnime4
posted on 14 May 2008 09:38 by calmseason in Animeโอ๊ส! สะวีดัดจ้า วันนี้มาแปะฟิคต่ออีกครั้ง
อีกไม่นานก็จะจบแล้วน้า อย่าลืมติดตามกันนะ
เนื้อเรื่องจะมีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ฉะนั้น ห้ามพลาด
8059 โกคุเหมียวเหมียวขอเกี่ยวหัวใจนายเบสบอล
8059 Part 5 โกคุเทระหายไป! +1+
เช้ารุ่งขึ้น ดูเหมือนว่าวันนี้ อากาศจะไม่ค่อยดีซักเท่าไหร่ เพราะท้องฟ้ามืดครึ้มแต่เช้า ท่าทางฝนคงจะตกวันนี้
“เหมียว...”
“แย่จังชะมัดเลยแหะ ท่าทาง วันนี้คงจะไม่ได้ออกไปไหน แย่จังเลยวันนี้คงจะไปบ้านสึนะไม่ได้นะโกคุเทระ ดูเหมือนว่าฝนจะตก ต้องอยู่แต่ในบ้านเท่านั้นแหละ”
‘เซ็งชะมัดเลย ทำไมฝนมันต้องมาตกวันนี้ด้วยนะ แล้วรุ่นที่สิบจะเป็นยังไงบ้างละเนี่ย...’
ถ้าพูดถึงสึนะแล้วละก็ ในขณะนี้ ฝนก็กำลังจะตก ฟ้าก็ร้อง ซึ่งสึนะ ก็คงจะไม่ได้เป็นอะไรปนอกจาก...
เปรี้ยง!!!
“อ้ากกกกกก แม่จ๋า ช่วยหนูด้วยยยยย หนูกลัวฟ้าผ่าTTOTT”สึนะที่กำลังมุดอยู่ใต้ผ้าห่ม ด้วยความที่ว่าตนนั้นกลัวเสียงฟ้าร้องเอามาก
กลับมาที่บ้านของยามาโมโตะ
“ทาเคชิ ลงมานี่หน่อยสิ”เสียงเรียกของลุง ทำให้ยามาโมโตะรีบวิ่งลงไปข้างล่างในทันที
“มีอะไรเหรอครับ”
“ช่วยไปส่งซูชิที่บ้านซอยxxxให้หน่อยได้มั้ย มีคนสั่งซูชิมาเยอะมาก เวลามันคงไม่พอ แกก็ช่วยหน่อยละกันนะ ได้มั้ย”
“อ่า...ได้ครับ”พูดจบ ก่อนที่ยามาโมโตะจะออกไปส่งซูชิ ก็ได้ขึ้นไปบอกกับโกคุเทระก่อนไป แล้วจึงรีบไปส่งซูชิในทันที
‘นี่ฉันต้องอยู่คนเดียวอีกแล้วเหรอเนี่ย โอ๊ยยยย...น่าเบื่อชะมัดเลย ไม่มีอะไรให้ทำเลย ของไอเจ้าบ้ายามะก็ไม่มีอะไรให้รื้อแล้วด้วย(เพราะเมื่อมันวานรื้อไปเรียบร้อยแล้ว- -)’
เปรี้ยง!!! ซ่า...
เสียงฟ้าร้องสลับกับเสียงของน้ำฝนที่ตกลงมากระทบหลังคาบ้าน สร้างความเหงา ความกลัว และความอ้างว้างให้กับโกคุเทระเป็นอย่างมาก...กลับมาเร็วๆหน่อยสิฟะ ไอเจ้าบ้าเบสบอล...
จากครึ่งชั่วโมง...กลายเป็นหนึ่งชั่วโมง...แล้วก็ผ่านไปเป็นเวลาสามชั่วโมง ทำให้โกคุเทระเริ่มเกิดอาการวิตกขึ้นมานิดๆ จนเริ่มทำให้ทนไม่ไว้ จนตนคิดที่จะออกไปหายามาโมโตะ
‘ไม่ไหวแล้วเฟ้ย นี่มันนานเกินไปแล้วนะ ออกไปหาหน่อยดีกว่า...แต่ที่ไปหาน่ะ...เพราะฉันแค่กลัวว่าแกจะไปเดินตกท่อที่ไหนต่างหาก ฝนก็ตกหนักด้วย...’
ครืน...
เสียงเปิดหน้าต่างห้องนอนของยามาโมโตะดังขึ้น ข้างนอกนั้น ฝนก็ตกหนัก ลมก็แรง เหมือนกับว่าพายุเข้า แต่โกคุเทระก็ยังคงคิดที่จะออกไปตามหายามาโมโตะ ด้านของยามาโมโตะเอง ตอนนี้ก็กำลังหาทางกลับบ้านอยู่ เพราะฝนตกหนัก และลมแรง ทำให้มองทางได้ไม่ชัด
“ทำไงดีละเนี่ย แถวนี้ก็ไม่มีที่หลบฝนซะด้วย เฮ้อ...อ่ะ!หวา!!!”
“เหมียว?”
‘ทำไมได้ยินเสียงเหมือนเจ้าบ้าเบสบอลเลยนะ ทางนี้สินะ’
เมื่อโกคุเทระรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงยามาโมโตะ จึงรีบวิ่งไปตามหาต้นเสียง แต่ทว่า...
“เหมียว!!!”
เพล้ง!
“ฮือ...อ่ะ...รูปของโกคุเทระคุงกับยามาโมโตะ...สองคนนั้น...จะเป็นอะไรรึเปล่านะ...”ในขณะที่กำลังซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มเพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงฟ้าร้อง อยู่ดีๆ รูปถ่ายของโกคุเทระกับยามาโมโตะกลับหล่นลงมาบนพื้น ทำให้กรอบรูปแตก ทำให้สึนะเริ่มเกิดอาการเป็นห่วงทั้งสองคนขึ้นมา...
“อูยยยย...เจ็บชะมัดเลยแหะ ถนนลื่นมาก ฝนก็ไม่ยอมหยุดซะที แล้วนี่ฉันจะกลับยังไงดีละเนี่ย สงสัยคงต้องเดินกลับซะแล้ว...”
ซ่า....... สายฝนยังคงไม่ปราณีต่อใคร กลับยิ่งทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น กว่ายามาโมโตะจะกลับมาถึงบ้าน ก็เกือบมืด และแล้ว เรื่องที่ไม่คาดฝันสำหรับยามาโมโตะก็บังเกิดขึ้น เมื่อเขากลับบ้านมา แต่ไม่เห็นวี่แววของโกคุเทระเลยแม้แต่น้อย
“โกคุเทระ!โกคุเทระ!แกอยู่ที่ไหนน่ะ” เมื่อลองหาดูทั่วบ้านแล้ว ก็ยังไม่พบ ยามาโมโตะจึงตัดสินใจที่จะออกไปตามหาโกคุเทระในทันที โดยไม่หวั่นเลยซักนิด ว่าสายฝนจะทวีความรุนแรงมากขึ้นเพียงใด...
“เหมียว!!!”
‘แค่กๆ...ค..ใครก็ได้ ช่วยฉันที ช่วยฉันด้วย...มีใครได้ยินฉันมั้ย เจ้าบ้าเบสบอลได้ยินฉันมั้ย แค่กๆ ฉันอยู่ตรงนี้...’
หลังจากที่โกคุเทระตัดสินใจออกมาตามหายามาโมโตะ จนเวลาผ่านไปนานพอดู ฝนก็ยิ่งตกหนักมากยิ่งขึ้น ทำให้โกคุเทระมองไม่เห็นทาง จนเผลอพลัดตกลงไปในลำธารแห่งหนึ่ง ซึ่งน้ำก็เชี่ยวมากในตอนนี้ ทำให้โกคุเทระ ไม่สามารถจะช่วยตัวเองได้เลย...
‘ใครก็ได้...ช่วยฉันที...’
. .. ... ............ ... .. .
“โกคุเทระ!โกคุเทระ!แกอยู่ที่ไหนน่ะ โกคุเทระ!!!”
. .. ... ............ ... .. .
ไม่รู้ว่าทำไม พระเจ้า ถึงได้ชอบกลั่นแกล้งพวกเรานัก หรือว่าเป็นเพราะตัวผมเอง ที่คิดว่าจะช่วยเจ้าบ้าเบสบอลนั่นได้ ทั้งๆที่ตอนนี้ผมก็เป็นเพียงแค่แมวตัวเดียว แล้วยังไดอารี่นั่น...ที่ผมเพิ่งได้รู้ถึงความรู้สึกของหมอนั่น...ผมจะแก้ไขมันได้มั้ย หากพระองค์ทรงเมตตา โปรดช่วยผมด้วย...
. .. ... ............ ... .. .
เอาละ ถึงเวลาสนทนาภาษาอนิเมแล้ว มาเริ่มกันเลยดีกว่านะ
เรื่องแรก เริ่มด้วย สปอยล์รีบอร์นep83(กว่าจะได้ยลรอเป็นอาทิตย์ แต่ก็นะ รักจึงรอ(จะอ้วก- -))
เริ่มตอน ต่อจากตอนที่แล้ว ที่คุณฮิสามารถล้มแกมม่าได้แล้ว คุณฮิก็เห็นแหวนที่นิ้วแกมม่า
จากนั้น สึนะก็วิ่งเข้ามา(หน้าบานเชียวนะแก- -)แล้วพอถามถึงยากับโกคุ
ก็เห็นว่า ทั้งคู่ยังสลบอยู่ แล้วก็มี...มันชื่อะไรหว่า...ลูกน้องของคุณฮินั่งอยู่ข้างๆ
ทั้งสองคนไม่เป็นอะไรมาก แล้วพอคุณฮิเดินไปก็เห็นรีล รีลจึงพูดอะไรไปกับคุณฮิ
แล้วคุณฮิก็ใส่แหวน แล้วก็เดินหายไป...แล้วก็ตัดมาที่สถานที่ทำงานของโชอิจิ(ทำไมเจอบ่อยจังหว้า...)
โชอิจิกับเจ๊ดำกำลังพูดอยู่เกี่ยว พวกของวองโกเล่คนหนึ่งที่กำลังเดินทาง แต่อยู่ๆก็หายไป
และป๋าเบียคุรันก็โผล่เข้ามาในจอแทนแผนที(อร๊างงงง ป๋าเบีย)แล้วก็มาที่รีลที่เดินทางมายังบ้านของเคียวโกะ
มาที่พวกสึนะ ที่ตอนนี้กลับมาที่ฐานทัพแล้ว โกคุเทระได้รับการทำแผลเรียบร้อยแล้ว(ผ้าพันแผลเพียบเยย)
เมื่อโกคุเทระเริ่มได้สติ ก็ตื่นมาขอโทษจูไดเมะ เหมือนกับว่า ช่วยยามะไม่ได้
แต่รีบอร์นก็บอกว่า ยามาโมโตะไม่เป็นไรแล้ว และดูเหมือนว่า ยามะจะพูดอะไรถึงโกคุด้วย
แล้วคุณฮิก็เข้ามา โกคุโวยวาย แต่ก็ยังเจ็บแผลอยู่ แล้วสึนะก็บอกว่า เขาเป็นคนช่วยโกคุมา
พี่แกเลยเข้าโหมดเอ๋อในทันที แล้วรีบอร์นก็พูดอะไรกับคุณฮิและทุกๆคน แล้วก็มาที่...
ที่...เบี้ยงกี้กับฟูตะ(ฟูตะโตขึ้น น่าร้ากกกกกก โมเอ้เหลือร้าย)แล้วก็มาที่ฮารุ ที่ยังนั่งเศร้าอยู่กับอี้ผิงและแรมโบ้
แต่แล้ว เคียวโกะก็กลับมา ฮารุถึงกับโผเข้ากอดด้วยความเป็นห่วง พอเคียวโกะจะหันไปขอบคุณรีล
คุณเธอก็เดินไปซะแล้วต่เคียวโกะก็ยิ้มๆแล้วก็ขอบคุณ แล้วก็มาที่ห้องพักของโกคุ
พอเบียงกี้กับฟูตะมาถึง สิ่งแรกที่เบียงกี้ทำก็คือ...โผเข้าหารีบอร์นเป็นคนแรก(เจริญเถอะ)
แล้วฟูตะ ก็เข้าไปหาสึนะ แล้วลองเทียบความสูง(ไม่ต้องเทียบก็ได้ลูก...)แล้วพอคุณฮิเข้ามา
สึนะก็เจอท่อนฝาของคุณฮิไปเต็มๆ แล้วก็ตัดไปที่ห้องนั่งเล่น สึนะกำเดาไหลจากแรงของท่อนฝาของคุณฮิ
(ขอกรี๊ดอีกที ฟูตะใส่สูทมันช่างสุโก๊ยยยยยยย(แต่ก็ยังแอบแฝงความโมเอ้))
แล้วรีบอร์นก็นั่งพูดไป......(ขอโทษนะคะ แต่แปลไม่ออก ซับยังไม่มา แหะๆ).......
แล้วก็มาที่ห้องของนามะ ที่พยายามจะจับดาบ โดยมีแหวนของตนวางอยู่ข้างหัวเช่นเดียวกับโกคุ
สึนะเองก็จะพยายามสู้ต่อไป...จบตอน...
และแล้ว ก็นั่งรอep84ต่อ เนื้อหาคงจะเกี่ยงกับฮารุน่ะนะ
ต่อด้วยkyo kara maoh!ฉบับมังงะที่เพิ่งออกเล่มสองมาแบบภาษาไทย
ขอบอกได้เต็มปากเลยนะคะ...ไอเล่มนี้มันชวนจิ้นคอนยูชัดๆเลยนะเฟร้ยยยย!!!!!!!!
พูดจริงๆน้า อ่านแล้วมันก็อดไม่ได้เลย แถมตอนเกือบจบเล่ม เกวนดัลเผยธาตุแท้...
ไอ้ขรึมรักสัตว์ เห็นลูกแมวจะโดนต้มหน่อยละเป็นไม่ได้ อ่านไปก็ขำแทบตาย ทำไปได้นะพี่...
. .. ... ............ ... .. .
อืม..เหลืออีก14วัน จะเปิดเทอมแล้ว แล้วก็ยิ่งใกล้งานBr.exeเข้าไปทุกที
อยากให้ถึงเร็วๆจัง แต่โรงเรียนไม่น่าไปเปิดหลังวันงานเล้ย
เพราะเดี๋ยวจะกลายเป็นหมีแพนด้าก่อนไปรร.น่ะสิ...
เมื่อคืนฝันอะไรที่มัน...ก็อย่างว่าอ่ะนะ แต่ก็จัดว่ามันอาจะเป็นฝันดีก็ได้ ถ้าเกิดมันเป็นความจริง
ก็ฝันว่า เรื่องJunjou romanticaเข้าไทย ฉายที่ช่องทรูสปาค์ เวลา 3ทุ่ม
อร๊างงงงง แค่ฝันยังอยากเลย มุกคนก็เห็นด้วยใช่ม้า(แต่ห่วงเรื่องเสียงอย่างเดียว...)
ชิๆๆ แปะฮิทก่อนไปซะหน่อย สังเกตุที่เลข ว่ามันเป็นยังไง...
All time summary
Pages viewed 6,918
Sessions 4,614
Comments 178
Entries 67
Average Comments 2.66
Member since 8 Mar 2007
ตอนแรกกะจะรอหกเก้าสองเจ็ด เลยไม่สนอะไร แต่พอมองดีๆแล้ว...
และแล้วที่รอก็มาถึง...หลังจากรอมา อัพเดท7มินิทอาโก...
All time summary
Pages viewed 6,927
Sessions 4,616
Comments 178
Entries 67
Average Comments 2.66
Member since 8 Mar 2007
ชิๆๆ อันนี้ไม่ได้แต่งขึ้นเอง แต่เป็นฮิทของจริง อุตส่าห์นั่งรอมา
วันนี้ก็ ไม่มีอะไรมากแล้ว คราวหน้า ขอพักฟิคซักวัน
มานั่งทำแท็กแล้วแปะแฟนอาร์ตพักสายตากันดีกว่านะ
เรื่องฟิค อีกแค่สองตอนก็จะจบซะแล้ว แต่ใช่ว่า จะไม่มีเรื่องใหม่ หรือคู่ใหม่ๆเลย
แล้วเจอกันใหม่น้า โชคดีจ้า
- - -ซาโยนาระ- - -
edit @ 18 May 2008 09:25:19 by ~ +[ 8059 ]+ ~ New Season ~